كه چون روز بدر جماعتى شهيد شدند ، جماعتى ديگر از صحابه تمنّاى شهادت كردند . خداى تعالى از پس وقعهء احد اين آيه فرستاد ، گفت : تمنّاى مرگ مىكردى و شهادت ، پيش از آنكه مرگ به شما آيد و شما را با مرگ ملاقات بود فقد رأيتموه ، اكنون روز احد بديدى آنچه تمنّا كردى . و اهل معانى گفتند : يعنى اسباب و مقدّمات مرگ بديدى براى آنكه مرگ را نتوان ديدن ؛ چه اگر معنى بودى هم ديدنى نبودى ، فكيف او معنى نيست . علّامه شعرانى : معنى در اصطلاح ايشان معنى ثبوتى غير قابل رؤيت است ، مانند علم و قدرت و ملكات نفسانى . « 1 » مؤلف : اگر گويند : شايد كه صحابهء رسول تمنّاى آن كنند كه مشركان ايشان را بكشند ؟ گوييم : نه ، براى آنكه اين معصيت باشد و چنانچه ارادهء معصيت ، معصيت باشد ، تمنّاى معصيت هم معصيت باشد . علّامه شعرانى : بعض علماى عصر ما گويند : ارادهء معصيت ، معصيت نيست . « 2 » وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ . « 3 » مؤلف : و عن أنس بن مالك قال : كان النبي في السوق ، فقال رجل : يا أبا القاسم ! فالتفت إليه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ، فقال الرجل إنّما : أدعو ذاك . فقال رسول اللّه : تسمّوا باسمي و لا تكنّوا بكنيتي . علّامه شعرانى : حتّى الّا يشتبه به غيره صلّى اللّه عليه و آله في النداء لتحرزهم من اسمه دون كنيته . « 4 » مؤلف : على بن موسى الرضا عليه السّلام روايت كند از پدرانش از امير المؤمنين على عليه السّلام از

--> ( 1 ) . روح الجنان ، ج 3 ، ص 202 . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 144 . ( 4 ) . مجمع البيان ، ج 2 ، ص 514 .